'Interview travestiet' Eva Arends

Interview

Voor deze opdracht heb ik een travestiet geïnterviewd. Deze man, Wiebren Arema is een leraar op mijn oude middelbare school. Ik moest gelijk aan hem denken toen we de opdracht kregen. Op feestjes en laatste schooldagen gaat hij altijd helemaal verkleed, bijvoorbeeld als Marlene Ditrich, Grace Jones of Cruella de Vil. Ik heb contact met hem opgenomen en hem gevraagd of ik hem mocht interviewen. Hij reageerde naar mijn verbazing heel enthousiast, dit had ik niet verwacht, ik dacht dat dit onderwerp misschien wel te persoonlijk zou zijn. Ik ben naar Groningen gegaan om hem te interviewen en hij heeft me van alles verteld en heel veel foto's laten zien van zijn outfits.

Als eerste vroeg ik hem of hij vond dat er een verkeerd beeld heerst over travestie. Zelf heeft hij nog nooit vervelende reacties gehad op zijn verschijning. Zijn omgeving heeft er wel even aan moeten wennen, zeker zijn vader begreep er weinig van. Maar eigenlijk is hij geen echte travestiet. We hebben het over het begrip travestie gehad, het is heel moeilijk om een goede definitie te vinden. Bij Wiebren is het heel geleidelijk gegaan. Hij deed de kunstacademie in Groningen (Minerva) en begon foto's te maken van zichzelf in allerlei verschillende posities en types. Hier hoorde ook een vrouwelijke variant van hem zelf bij. Zo is hij met het verkleden en schminken begonnen. Hij ziet het als kunst, in feite beschilderd hij zichzelf gewoon. Dit doet hij heel erg precies, hij lijkt echt op de persoon die hij uitbeeldt. Hij maakt ook zelf alle jurken en accessoires. Ook gebruikt hij soms kunstheupen, kunstbenen en kunstschouders.
Zijn verkleden komt niet voort uit het verlangen vrouwelijker te zijn of iets te ontvluchten. Hij is wel homoseksueel maar het verkleden heeft niets te maken met seksualiteit. Als hij verkleed is voelt hij zich gewoon man, hij zit wel in zijn rol maar blijft zichzelf. Daarom vindt hij dat hij geen echte travestiet is, het is echt een hobby van hem. En hij verkleed zich ook als man, hij hoeft dus niet perse verkleed als vrouw. Hij is alleen verkleed als hij gevraagd wordt ergens op te treden, met zijn homo mannenkoor, op feestjes van vrienden, familie en op school. Hij zingt dan met zijn koor samen of hij playbackt. Hij ziet het als een echt optreden, hij zorgt dus voor goede lampen, een klein decor en accessoires. Hij is heel lang bezig voor één optreden, het schminken alleen al kost 1 á 2 uur.

Ik heb gekozen om Wiebren te interviewen omdat ik dacht dat hij travestiet was maar ik wist niet waarom hij zo was. Op school gingen altijd allerlei verhalen over hem de ronde, vaak negatief. Twee of drie keer per jaar was er wel een gelegenheid waarbij hij verkleed kwam, hij is een echte verschijning. Zijn outfit is helemaal af, hij heeft altijd van hoofddeksel tot schoenen en alles daartussen helemaal in stijl. Als hij zich verkleed doet hij het goed en steelt hij de show. Daarom heb ik hem ook benaderd, omdat hij echt een sterke persoon uitstraalt als hij verkleed is en gewoon helemaal zijn eigen gang gaat zonder zich te storen aan commentaar van anderen. Dit alles maakt zijn uiterlijk heel theatraal, hij kan zo in een toneelstuk spelen. Bijvoorbeeld in ‘de ingebeelde zieke’ van Molière van De Utrechtse Spelen. Hij zou er zo tussen passen met een grote pruik en prachtige glimmende jurk. Zelf grapte hij al dat hij een hele slechte acteur is, maar ik denk dat zijn kostuum heel sterk is, het is heel leuk om naar te kijken en het verteld een heel eigen verhaal.

Eva Arends 12/09/09