Interview:

Lopend op strata in Driebergen, valt mij op dat er niet zo heel veel mensen rondlopen met een bepaalde kledingstijl die in mijn ogen apart zijn. Toch heb ik iemand gevonden die toch nog een vrij alternatieve manier van kleden heeft.
Ondanks dat het geen kledingstijl is die je jaren lang zal onthouden, vond ik het wel een mooi voorbeeld van hoe je je kan kleden tegenwoordig. Je ziet zoveel verschillende mensen, en toch lijkt iedereen een beetje op elkaar.

Ik vroeg haar wat ze van haar kledingstijl vond, of ze zichzelf herkent in haar kleding en of haar kledingstijl ook is veranderd. Uit haar verhaal kon ik op maken dat ze het best lastig vond om iets te vertellen over haar kleding. Dat wat ze draagt, daar voelt ze zich goed in en daardoor vind ze het juist zo leuk. het past bij haar. Wel heeft ze moeten zoeken naar haar eigen kledingstijl. Zo vertelde ze mij dat ze jaren terug ook een gothic periode had. Dat betekent dus veel zwart en weinig kleur. Daarbij droeg ze zwarte make-up. In deze periode werd ze best een beetje beïnvloed door andere mensen, wat ze moest dragen. Langzaam aan is ze uit deze periode gegroeid en heeft ze haar eigen stijl gevonden. Door haar kledingstijl die soms door de mensen op straat kritiek moet ontvangen, of een kleine opmerking, maar gelukkig wel wordt geaccepteerd door haar eigen vriendenkring. Ik vroeg haar of ze een naam kon geven aan haar kledingstijl. Hierop hoorde ik kraakstijl. Hiermee bedoelde ze, niet het onverzorgde maar juist een verzorgde alternatieve kledingstijl. Ook bedoelde ze hiermee dat ze het niet belangrijk vind of het in de mode is of juist niet. Ze maakt haar eigen combinaties en daar speelt ze mee.
Als laatste vroeg ik haar of de kleding die ze draagt een betekenis hebben. Ze vertelde mij dat sommige kledingstukken inderdaad een betekenis hebben. Zo draagt ze een broek waar vrij veel gaten in zitten. Deze broek was eerst van haar moeder, die de broek ook heel veel gedragen heeft. Uiteindelijk kwamen er gaten in en toen heeft zij het overgenomen. Hij zat zo lekker en die gaten vond ze ook best mooi, met een kleurrijke panty er onder. Tja en nu zitten er nog meer gaten in.


Ik heb voor dit meisje gekozen omdat ik het wel een typisch beeld vind. Het valt mij altijd zo op dat veel mensen er het zelfde uit zien. Dit meisje is daar niet echt een voorbeeld van. ze heeft een eigen kledingstijl die mij toch wel aanspreekt. Het meisje draagt een kapotte broek met een vrij opvallende panty er onder en skate-schoenen. Hierboven draagt ze een zwarte jas, met daaronder t-shirts over elkaar heen gedragen. Als ik door de stad loop heb ik altijd wel bewondering voor mensen die zich zo kleden. Ondanks het commentaar dat ze soms zullen krijgen, dragen ze gewoon dat waarin ze zichzelf lekker voelen. En de kleding past ook gewoon bij ze.
Ik kan me best voorstellen dat de omgeving van dit meisje af en toe commentaar geeft. Mensen zullen het misschien toch net op het randje vinden. De kapotte broek met de panty eronder.
Als ik haar in een theaterstuk moet zetten, zou ze best een rol kunnen hebben van iemand die vrij alternatief is. Misschien zelfs punk. Het zou iemand zijn die zich vrij moet kunnen bewegen en daardoor een soort vrijheid moet hebben. Iemand die zich niks aantrekt van andere mensen. Het zou dan een toneelvoorstelling zijn. Waarin veel humor voorkomt.

Door Joline de veer

Informatie over travestie (etc)

Iedereen kan zich wel een beeld voorstellen bij het woord ‘travestiet’. De meeste mensen moeten dan meteen denken aan een man verkleedt als vrouw. Maar dan wel in het extreme. Heel veel make-up, nep wimpers, hoge hakken, korte jurkjes of rokjes, pruiken en noem zo maar op. Maar wat betekent het eigenlijk precies. En wat zijn alle verschillen tussen bijvoorbeeld travestie en transgenderisme?


Travestie:
Bij een letterlijke vertaling van het woord travestie krijg ik een uitkomst ‘verkleding als persoon van de andere sekse’ . Dat betekent dus dat het een persoon is die zich weleens verkleed, en dat het dus niet uitmaakt of die persoon een man of vrouw is, wat sommige mensen wel denken.

Historie:
Travestie is een oud verschijnsel, het komt dan ook duizenden jaren voor. Vroeger kwam juist bij vrouwen travestie veel voor. De vrouw verkleedde zich dus als man, aangezien ze zo meer bereiken konden . Het woord is afgeleid van het Duitse woord Transvestitismus

Rede van travestie:
De rede van travestie lopen erg uiteen. Zo kan seksuele opwinding of seksueel fetisjisme een rede zijn, sommige travestieten voelen zich lid van de andere sekse.

Een onderverdeling van travestie zou kunnen zijn:
- Travestieten die zich huiselijk verkleden. Soms zelfs zonder dat iemand dat weet.
- Travestieten die zich ook buiten uiten als travestiet. Sommige gaan dan naar uitgaansgelegenheden voor travestieten.
- Travestieten door vrouwen om een mannenberoep uit te kunnen oefenen.
- Showtravestieten in theater en film. Vroeger was het theater een vrijplaats voor travestieten en in sommige culturen is dat nog steeds het geval.

Verkleedgedrag:
Bij de mannelijke travestiet uit het kleden zich in alle door vrouwen bestemde kleding, make-up, sieraden, vrouwelijke schoenen en pruiken, kunstmatige borsten en het afplakken van het mannelijke geslachtsdeel. Bij de vrouwelijketravestiet zie je vaak mannelijke kleding, geen make-up, kort haar en het plat maken van de borsten.

Omgeving:
Travestie speelt zich voornamelijk binnenshuis af. De travestiet zal er niet snel openlijk voor uit komen, omdat het zich nog steeds in een taboesfeer bevindt. Mensen hebben er snel kritiek over.

Transgenderisme:
Als ik het woord transgenderisme opzoek komt er te staan dat het een gedragspatroon is. Het is een persoon die door het leven gaat als iemand van het andere geslacht. Of het is een persoon die tussen het man en vrouw zijn in balanceert.
Wat wel kenmerkend is voor een transgenderist, is dat deze persoon geen geslachtsoperatie heeft onder gaan. Om een bepaalde rede hebben deze mensen geen operatie ondergaan. Dit kan komen doordat het bijvoorbeeld financieel niet mogelijk is, psychologische problemen maar ook omdat ze het gewoon niet bepalend vinden voor het gendergevoel. Wel is het zo dat de toegediende hormonen veranderingen aan brengen in het uiterlijk.

Androgynie:
Er zijn verschillende manieren om te omschrijven wat het precies is of waarom men dit zo voelt.
Een persoon die zich androgyn voelt, voelt zich niet mannelijk en ook niet vrouwelijk. Het is een persoon die zich juist allebei zeer sterk voelt, of juist er tussenin hangt

Zo kan een persoon door spirituele gevoelens, niet bij een van deze groepen willen behoren. Deze gedachte gaat ver terug in de oudheid. God zou namelijk als mannelijk en vrouwelijk gezien worden, een compleet mens zou dan ook beide zijn.

Een persoon die uiterlijke kenmerken vertoont van het andere geslacht, zonder daarbij volledig door het leven te gaan als iemand van het andere geslacht. Dit kan geuit worden door middel van zijn/haar kleding, make-up en/of gedrag.

Als je het woord opzoekt, komt er ook vaak te staat dat het vrouwelijke kenmerken zijn bij een man. Deze uitkomst is niet juist. Je kan het dan ook eigenlijk niet verwarren met travestie, transgenderisme en transseksualiteit. Het gaat bij androgynie niet op het richten op 1 sekse.

Transseksualiteit:
Iemand die zichzelf beschouwd als behorende tot de andere sekse en dit gevoel ook echt naar de realiteit te maken, is transseksueel. Je kan dus eigenlijk zeggen dat het een proces is. Een persoon verandert van sekse.
Het begin van dit proces is een test, en kan eindigen met een operatie.
Het gaat bij transseksualiteit om een geslachtsidentiteitsstoornis. Iemand voelt een verschil tussen de beleefde seksuele identiteit en de biologische seksuele identiteit.

Oorzaak:
Transseksualiteit is niet iets wat aan de opvoeding ligt. Het is niet te voorkomen. Bij onderzoeken zijn ze er achter gekomen dat er een verschil is in een hersengebied, de seksueel dimorfie kern. Bij transseksuelen met een XY-chromosomen ziet het er uit als bij een niet transseksuele vrouw, en dus XX-chromosomen. (of natuurlijk omgekeerd)

Vermoedelijk ligt de oorzaak in een verstoorde hormoonhuishouding tijdens de kritische fasen in de ontwikkeling van de foetus. De hersenen worden meer blootgesteld aan testosteron, en ontwikkeld zich daardoor ook meer in de mannelijke richting. Hierdoor krijgt het kind een mannelijke geestelijke identiteit.

Als een kind transseksueel is, zal al op zeer jonge leeftijd duidelijk worden dat er iets anders is. Gelukkig kan je tegenwoordig al snel hulp krijgen. En als het heel duidelijk is dat een kind deze stoornis heeft kunnen er medicijnen gegeven worden. Deze medicijnen veranderen de transseksuele gevoelens niet maar stellen de puberteit uit, waardoor er op een latere leeftijd beter gekeken kan worden of het kind echt deze stoornis heeft. Heeft het kind dan nog steeds genderdysfore gevoelens, dan kunnen hormonen behorende bij het geestelijke en lichamelijk gewenste geslacht worden toegediend en spreken we van transseksualiteit.

Vergelijkingen :
Als ik dit dus ga vergelijken kom ik tot de conclusie dat travestie het gekleed gaan als iemand van het andere geslacht is en transgender het door het leven gaan als iemand van het andere geslacht betekend en dat een transseksueel in een proces zit om een persoon van de andere sekse te worden. Ook heb je nog androgynie wat betekend dat een persoon zich geen van beide voelt of juist allebei de sekse zeer sterk.

voorbeelden :-->
travestiet en transgender

alleen al als je naar deze twee foto’s kijkt kan je een duidelijk verschil zien. De travestiet ziet er niet uit als een persoon die je dagelijks tegen komt. Hij verkleed zich, trekt een kostuum aan. Terwijl de transgender zich uit als vrouw. Minder extreem. Aan de mannelijke/vrouwelijke vormen die aanwezig zijn in het gezicht of in het lichaam, kan je zien dat het biologisch gezien een man (of andersom) een vrouw is.
Natuurlijk zijn deze twee voorbeelden de extreme vormen van uiten. Zo zijn er veel mensen die aan travestie doen en dit niet bekend maken aan de buitenwereld.

Wat vind ik:
Als een persoon behoefte heeft om zich te verkleden als een persoon van de andere sekse, dan moet die persoon ook het recht hebben en de keuze kunnen maken om dat te doen. De mens moet dus de vrijheid hebben om zich te verkleden als een persoon van de andere sekse. Het zelfde geldt voor mensen die zich niet fijn voelen in hun eigen lichaam en het gevoel hebben in het verkeerde lichaam te zitten. Ook deze mensen moeten zich kunnen kleden en opmaken hoe ze dat willen. Precies zo maak ik de keuze om me niet te verkleden als iemand van de andere sekse. Al is het voor een vrouw makkelijker om te zeggen. En op de vraag verkleed jij je weleens als man? Heus heb ik me weleens verkleed als man, maar dat was dan wel voor een toneelstuk. Ik heb me nog nooit thuis of voordat ik naar school ging gekleed als man.

Aster: interview met Angelo en Drag

Hier de foto's van onze allereerste travestie-opdracht, en een interview met Angelo

Interview met Angelo door Aster Fliers 14 september 2009

Ik heb voor mijn buurman gekozen omdat hij altijd langs mijn raam loopt en er dan telkens weer anders uitziet, maar altijd even stijlvol. Hij kleedt zich (als het niet ‘s avonds laat is en hij nog even de hond uitlaat in trainingsbroek) vaak expressief, soms heeft hij een grote koptelefoon op, dus het leek me een goed plan om hem te interviewen. Ik dacht dat er sowieso een reden achter deze kledingstijl moest zitten.

We beginnen over brillen, Angelo heeft -8, en hij heeft in een duister verleden bij een opticien gewerkt. Hij is dus de trotse bezitter van 6 verschillende brillen, de meeste groot, donker en kunststof.

Ik wist toevallig via via dat er sprake was van een sokkenobsessie, en het blijkt dat Angelo voornamelijk damessokken draagt. Op de foto is te zien dat de sokken misschien wat kort zijn voor, maar ook veel gekleurder dan de meeste herensokken. Herensokken zijn volgens hem saai.

Tijdens het interview komt Angelo’s neef toevallig binnenlopen, hij was al eerder onderwerp van gesprek omdat een aantal van Angelo’s tattoo’s door hem gezet zijn. Het begon met een relatie die over was en een wat ongelukkig moment in zijn leven, en toen dacht hij “Maar ooit komt het sowieso goed met mij”, en toen heeft hij “Someday” op zijn bovenarm gezet. Het kaarsje was een van de vroege werken van zijn neef. En zo werd het al snel een beetje een gewoonte. Op de vraag of hij het niet erg vindt dat dat allemaal minder strak wordt als je ouder wordt, of dat het dan niet meer bij hem zou passen, antwoordt Angelo dat dat er dan ook bij hoort.

Zijn neef vertelt dat ze hun kleding (en bijvoorbeeld het horloge van Angelo dat je op de foto ziet) op Ebay kopen, omdat ze bij winkels als de H&M niet altijd de dingen vinden die ze echt mooi en leuk vinden. Het is alleen geen bewuste keuze geweest voor een bepaalde stijl, het rolde uit skaten in hun tienerjaren.

Veel mensen verwachten bij Angelo geen tattoo’s, omdat hij heel erg beschaafd overkomt. Hij komt niet echt ruig over, en dat associëren veel mensen nu eenmaal met tattoo’s. Op het eerste gezicht is dat een contrast.

Ik heb nog gevraagd of hij niet stiekem een vermomde stijlnicht was, omdat hij er altijd heel kleurgecoördineerd bijloopt, maar dat ontkenden beide mannen stellig.

Hij zou heel erg goed tussen sommige groepjes op de kunstacademie passen. En de halfgeschoren look is dan ook niet uit hippigheid maar meer uit gemak, net als het knotje. Zijn oorknopjes (van die grote die je zo in een groot rondje sandwiched, waarmee je je oor oprekt) heeft hij uitgedaan omdat iedereen ze plotseling had. Maar Angelo en zijn neef verzekeren me dat ze niet echt letten op mode en er over een jaar of 10 nog bijna hetzelfde bij zullen lopen, en dat het eigenlijk alleen maar gaat over of iets leuk is of niet.

Over de baard is een mooi verhaal. Angelo en zijn neef hebben vanaf hun 12 een diepe wens om een hele grote mannenbaard te hebben. Een beetje zoals Che Guevara kan ik me voorstellen. Alleen hebben ze allebei nooit de benodigde baardgroei gekregen. Dat schiep een band, maar eigenlijk zijn ze naar eigen zeggen nog steeds een poging aan het doen om een echte baard te kweken.

De dingen uit het interview die me het meest intrigeerde waren de tegenstellingen tussen het netjes verzorgde, en de tattoo’s. Ik bedacht me dat je dit in meerdere lagen op kan delen. Ook, omdat ik al snel na ging denken over de vergankelijkheid van een lichaam, lijkt het me mooi om acteurs van verschillende leeftijden te nemen. Want tattoo’s benadrukken dat soort dingen nu eenmaal, als niet alles meer helemaal strak is.

De voorstelling die ik voor me zie is fysiek. Ik zou meer richting dans gaan dan een voorstelling met tekst bij deze look te gaan zoeken.

Ik zou klassieke balletdansers nemen, jong en oud, man en vrouw. Daarmee zou ik een stuk maken dat een combinatie is tussen klassiek ballet, en dan vooral het Romantische, de oude Ballets Russes, en moderne dans. Voor de moderne dans is het belangrijk om het aards te houden, zo basaal mogelijk, misschien met het stampen van ritmes.

Ik zou beginnen vanuit klassiek ballet, mensen in pak aankleden, donkere dansschoenen, alle haren in een los knotje, dames in kokerrok om een uniform beeld creëren. donkere broeken, donkere shirts, grote brillen.

Onder de “pakken” zit een laag kleur. Het kan met bodypaint, maar mag ook met panty’s. Ik twijfelde eerst of ik op iedere acteur een Lichtenstein zou schilderen, omdat Angelo’s tattoo’s doen denken aan strip. Het zijn namelijk strak omlijnde tattoo’s. Maar beter lijkt het me om met kleine figuren, uit de popcultuur, in meerdere stijlen te werken.

Het spannende lijkt me dat je tattoo’s altijd bij je draagt. Je kan een t-shirt nog uittrekken, maar als je eenmaal bent ondergeschilderd, ben je dus nooit meer zoals je in eerste instantie geboren bent. Er zijn stukken huid die je nooit meer kan zien. Dat is met andere decoraties als piercing natuurlijk ook zo, maar tattoo doet mij door de kleuren en het direct op de huid zitten denken aan kleding. Het zou heel spannend zijn om mensen uit te voeren vanuit een aantal primaire kleuren, en daarop verschillende figuren uit te beelden Denk in dit geval aan die kaars, maar bijvoorbeeld bij het blauwe kostuum zou ik voor heel veel smurfen gaan, en dan ziet de eerste rij dat, maar achterin lijkt het een ingewikkeld kleurenpatroon. Het lijkt me vooral werken omdat de eerste twee rijen goed moeten kijken wat hier aan de hand is, en de rest van de zaal denkt dat ze naar kunst met de grote k kijken, maar dat er dan naar zoiets plats als de smurfen wordt gekeken. Als mensen dan alleen nog het patroon zien, doen de smurfen er zelf ook niet meer toe als wezens, maar hebben ze een andere functie gekregen binnen de voorstelling/de kunst. Als je vervolgens verschillende mensen met elkaar laat dansen, dan ontstaan er ook binnen die kleuren een contrast.

Omdat ik geen verstand heb van choreografie, zou het van mij ook een impro-voorstelling mogen zijn, maar ik zou 1 oud koppel, rond de 60, in koppel in de 30 of 40, en een koppel van 18 a 20, op hetzelfde toneel willen zetten en die dan een “gesprek” aan laten gaan in de dans. De kostuums moeten stretchen en aangepast zijn op dans, maar wel formeel genoeg zijn om nog op een pak te lijken.

Bij het theoretische verhaal hierboven heb ik voorbeelden toegevoegd, zodat alles wat duidelijker wordt.

Ik wil het stripachtige en tijdelijke van de tattoo’s combineren met het zwarte en tijdloze in de kostuums.

Foto's drag:

Opdracht Travestie:Dolly Bellefleur

De opdracht: “Mini Dolly Mannequins”

In de komende periode gaan we naast de betekenis van kleding ons ook bezighouden met de vorm. Jullie gaan een onderzoek doen naar travestie en ontwerpen een mini-collectie voor Dolly Bellefleur (alter ego van theatermaker Ruud Douma).

Wat is travestie?

Vanaf Dolly’s debuut in 1989 heeft Douma een helder beeld gehad over hoe de inhoud vertaald moest worden in de aankleding. Ook hier is het doel ten allen tijde de clichés doorbreken. Afrekenen met het geijkte platte travestieplaatje van mannen met grote nepborsten in goedkope paillettenjurkjes en treurige boa’s gedrapeerd om hun schouders. Al twintig jaar is Dolly’s motto: het gaat niet om cuppie cuppie maar om koppie koppie.

Jullie gaan een kostuum verzorgen voor een Dolly Bellefleur.

Waar gaat travestie over? Wat is het algemene beeld van travestie?

Wat is jullie beeld van travestie? Wat is de nuance binnen dit beeld? Waar gaat travestie over? Wat voor beeld wil Dolly laten zien? Hoe denken aankomende ontwerpers over travestie?

Dat zijn enkele van de vragen die aan deze miniatuur jubileumcollectie ten zullen grondslag liggen. Hiertoe wordt de klas in groepjes van twee personen verdeeld. Iedere groep gaat een kostuum realiseren voor de Dolly. Zo ontstaan er kostuums die jullie visie weergeven op travestie.

Mini Dolly Mannequins

In de 18e eeuw was het gebruikelijk om de laatste mode te tonen door poppen te vervaardigen die in miniatuuruitvoering de laatste mode droegen. Deze mannequinpoppen werden in Parijs gemaakt en naar diverse grote steden in Europa en de “Nieuwe Wereld” gestuurd. Ze waren bestemd als inspirerende voorbeelden voor volwassenen. Patroonboeken bestonden nauwelijks. Tijdschriften voor zelfmaakmode als de Burda of de Knip zouden pas veel later verschijnen en via Ideal je kleding kopen op het internet was helemaal nog onvoorstelbaar.

De poppen:

Om tot een goed presenteerbare collectie mini Dolly gaan jullie in groepjes werken op zogenaamde acupunctuur poppen. Deze zijn anatomisch correct, niet reeds vervormd zoals bijv. Barbie. De poppen zijn 50 cm hoog, daardoor geven ze een goed beeld van de kleding. Ze zijn neutraal dus geven ze alle ruimte aan de studenten om de poppen te transformeren tot Dolly. Jullie moeten de poppen dan ook van top tot teen veranderen in jullie Dolly. Dus ook schoeisel, kap en grime, accessoires.

Om uiteindelijk tot een compleet kostuum te komen moeten jullie heel het beeld afmaken. (hoofd/ voeten/ grime en alles wat daar tussen zit)

'foto's travestiet' Eva Arends

'Interview travestiet' Eva Arends

Interview

Voor deze opdracht heb ik een travestiet geïnterviewd. Deze man, Wiebren Arema is een leraar op mijn oude middelbare school. Ik moest gelijk aan hem denken toen we de opdracht kregen. Op feestjes en laatste schooldagen gaat hij altijd helemaal verkleed, bijvoorbeeld als Marlene Ditrich, Grace Jones of Cruella de Vil. Ik heb contact met hem opgenomen en hem gevraagd of ik hem mocht interviewen. Hij reageerde naar mijn verbazing heel enthousiast, dit had ik niet verwacht, ik dacht dat dit onderwerp misschien wel te persoonlijk zou zijn. Ik ben naar Groningen gegaan om hem te interviewen en hij heeft me van alles verteld en heel veel foto's laten zien van zijn outfits.

Als eerste vroeg ik hem of hij vond dat er een verkeerd beeld heerst over travestie. Zelf heeft hij nog nooit vervelende reacties gehad op zijn verschijning. Zijn omgeving heeft er wel even aan moeten wennen, zeker zijn vader begreep er weinig van. Maar eigenlijk is hij geen echte travestiet. We hebben het over het begrip travestie gehad, het is heel moeilijk om een goede definitie te vinden. Bij Wiebren is het heel geleidelijk gegaan. Hij deed de kunstacademie in Groningen (Minerva) en begon foto's te maken van zichzelf in allerlei verschillende posities en types. Hier hoorde ook een vrouwelijke variant van hem zelf bij. Zo is hij met het verkleden en schminken begonnen. Hij ziet het als kunst, in feite beschilderd hij zichzelf gewoon. Dit doet hij heel erg precies, hij lijkt echt op de persoon die hij uitbeeldt. Hij maakt ook zelf alle jurken en accessoires. Ook gebruikt hij soms kunstheupen, kunstbenen en kunstschouders.
Zijn verkleden komt niet voort uit het verlangen vrouwelijker te zijn of iets te ontvluchten. Hij is wel homoseksueel maar het verkleden heeft niets te maken met seksualiteit. Als hij verkleed is voelt hij zich gewoon man, hij zit wel in zijn rol maar blijft zichzelf. Daarom vindt hij dat hij geen echte travestiet is, het is echt een hobby van hem. En hij verkleed zich ook als man, hij hoeft dus niet perse verkleed als vrouw. Hij is alleen verkleed als hij gevraagd wordt ergens op te treden, met zijn homo mannenkoor, op feestjes van vrienden, familie en op school. Hij zingt dan met zijn koor samen of hij playbackt. Hij ziet het als een echt optreden, hij zorgt dus voor goede lampen, een klein decor en accessoires. Hij is heel lang bezig voor één optreden, het schminken alleen al kost 1 á 2 uur.

Ik heb gekozen om Wiebren te interviewen omdat ik dacht dat hij travestiet was maar ik wist niet waarom hij zo was. Op school gingen altijd allerlei verhalen over hem de ronde, vaak negatief. Twee of drie keer per jaar was er wel een gelegenheid waarbij hij verkleed kwam, hij is een echte verschijning. Zijn outfit is helemaal af, hij heeft altijd van hoofddeksel tot schoenen en alles daartussen helemaal in stijl. Als hij zich verkleed doet hij het goed en steelt hij de show. Daarom heb ik hem ook benaderd, omdat hij echt een sterke persoon uitstraalt als hij verkleed is en gewoon helemaal zijn eigen gang gaat zonder zich te storen aan commentaar van anderen. Dit alles maakt zijn uiterlijk heel theatraal, hij kan zo in een toneelstuk spelen. Bijvoorbeeld in ‘de ingebeelde zieke’ van Molière van De Utrechtse Spelen. Hij zou er zo tussen passen met een grote pruik en prachtige glimmende jurk. Zelf grapte hij al dat hij een hele slechte acteur is, maar ik denk dat zijn kostuum heel sterk is, het is heel leuk om naar te kijken en het verteld een heel eigen verhaal.

Eva Arends 12/09/09

'verlslag over travestie' Eva Arends

Travestie

‘Travestie is het gekleed gaan als een lid van de andere sekse dan men zelf is. Iemand die aan travestie doet heet een travestiet’.
'Het dwangmatig omkleden in de kleding van het andere geslacht (gevolgd door seksuele opwinding)'.
Travestieten hebben de behoefte om uitdrukking te geven aan hun persoonlijkheid. Onze maatschappij stelt grenzen aan de manier waarop mannen hun persoonlijkheid mogen uitdrukken. De kleding van mannen is meestal sober en heeft weinig variaties. Vaak hebben mannen wel behoefte aan mooie kleren en veel variatie. Daarom kunnen mannen pas uiting geven aan deze behoefte als ze de vrouwenwereld instappen, die vol zit met variatie aan kleding, make-up, kapsel en sieraden. Zo kunnen ze de werkelijk even ontvluchten en helemaal zichzelf zijn. Veel mensen krijgen bij het woord ‘travestiet’ gelijk een plaatje in hun hoofd van een man die verkleed is als vrouw. Dit klopt gedeeltelijk, want travestieten hebben de behoefte om de kleding van de andere sekse aan te hebben. Maar kan ook voorkomen bij vrouwen. Als een vrouw vroeger een broek aanhad of zich mannelijk kleedde was ze een travestiet. Nu is het heel normaal dat vrouwen mannelijke kleding dragen. Vrouwelijke travestieten vallen dus veel minder op. Vaak wordt ook gedacht dat alle travestieten homo’s zijn, dit is niet waar, travestie kan voorkomen bij homoseksuelen, biseksuele en heteroseksuelen. Het beeld van travestieten is in het algemeen vrij negatief. Omdat het heel erg geassocieerd word met overdreven homoseksualiteit. Omdat het beeld over travestie zo negatief is durven veel travestieten zich niet te uitten. Hierdoor is het eenzijdige beeld over travestie ontstaan. Travestie heeft altijd al bestaan. Het komt overal voor en in alle lagen van de bevolking. Vroeger werd gedacht dat het een ziekte was die genezen zou kunnen worden. Men dacht dit omdat sommige travestieten mentale problemen krijgen omdat ze zichzelf niet kunnen zijn. Ze worden haast gedwongen zich stiekem te verkleden, omdat de maatschappij het simpelweg niet accepteert. In andere landen ligt dat vaak anders. Bij veel primitieve culturen wordt de man, die een vrouwenrol vervuld beschouwd als een wijze man met buitengewone gaven en wordt hij door de gemeenschap beschermd. Vaak worden travestieten verward met transseksuelen of transgenderist. Er is een groot verschil tussen travestie en transseksualiteit. Travestieten verkleden zich als de andere sekse, maar voelen zich thuis in hun eigen lichaam en sekse. Wel is het verkleden vaak seksueel geladen, terwijl dit bij transseksuelen niet zo is. Transseksuelen voelen zich niet thuis in hun eigen lichaam en willen van de andere sekse zijn. Travestieten voelen vaak de dwang om zich te verkleden, voor even. Bij transseksuelen gaat het niet om het verkleden maar ze voelen zich biologisch gezien van het andere geslacht. Dus gaan ze een stap verder en ondergaan soms zelfs een geslachtsverandering. Transgenderisten gedragen zich als iemand van het andere geslacht, maar ondergaan vrijwel nooit een geslachtsverandering. Wel kunnen ze hormonen slikken, waardoor het lichaam wel een beetje veranderd.’Transgender’ is een soort overkoepelende term voor mensen die zich (op wat voor manier dan ook) gedragen als iemand van het andere geslacht. Het is niet duidelijk waar travestie vandaan komt. Er zijn veel theorieën maar een echte verklaring is nog niet gevonden. Ook travestieten zelf weten niet waar het vandaan komt. Het aantal mannelijke travestieten in Nederland wordt geschat tussen de 3% en 5% procent. Dit komt er op neer dat er tussen de 200.000 en 300.000 mannelijke travestieten in Nederland zijn.
Ik vind travestie heel interessant, en ik heb er absoluut geen negatief beeld over. Ik snap ook niet zo goed waarom het zovaak als iets negatiefs gezien wordt en er vaak zo moeilijk over gedaan wordt. Ik vroeg me wel altijd af waarom sommige mensen travestiet zijn. Zelf vind ik het heel leuk om me in een andere rol te verplaatsen. Toen ik nog aan toneel deed speelde ik vaak mannenrollen, gewoon omdat ik het leuk vind me daarin in te leven. Bij het introductie kamp moesten we ook verkleed en nu ik er over nadenk was ik het enige meisje met een mannenrol. Ik ben altijd al een meisje en als ik dan een rol speel of verkleed ga, vind ik het leuk om eens anders te zijn.

Eva Arends

Onderjurk Eva en Aster

Hier onze onderjurk, de plaatjes komen zodra we die gefotografeerd hebben, want ze waren te groot om te scannen.

Dolly's Dress door Christel en Marcha

Mijn eerste blog-avontuur! X Christel

Interview van Robin met de punker.

Sorry dat het er zo raar uitziet. Het lukte me niet mijn tekst hierheen te kopieren, dus heb ik het in een afbeelding geplakt.

Welkom!

Hallo lieve vormgevers,

hier is jullie nieuwe blog. Het centrale verzamelpunt van al ons werk.

Ik zal de leraren vragen of we hier ons (niet ruimtelijk XD) huiswerk mogen inleveren. Dat scheelt een hoop geprint en gedoe, als iedereen internet heeft, of dit soort dingen op school kan afmaken. Althans, dat lijkt me. Minder kans om papieren thuis te laten liggen enzo. Mocht het allemaal misgaan, dan kan je het altijd nog stoffelijk inleveren.

Zou iemand anders even uit willen zoeken hoe je hier precies een bestand op post? Of dat we het alleen met platte tekst als reactie kunnen...

Liefs,

Aster